Αυτοί είναι οι μαθητές που θέλουμε;  Αγγελική Αναγνώστου

Στην ουσία, ο μαθητής -με την πραγματική έννοια του όρου- θα πρέπει να είναι ένας προσεκτικός και συστηματικός παρατηρητής, κάποιος που μελετάει κάτι λεπτομερώς, έτσι ώστε να το μάθει και να μπορεί να το εφαρμόσει. Να κατανοήσει την ύλη διαβάζοντάς τη με τρόπο τέτοιο ώστε να μπορεί να την εφαρμόσει προς ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Συνδέει αυτό που μελετάει μ’ αυτό που θα κάνει. Αυτό απέχει πολύ από τους μαθητές μας, αλλά και από τους σπουδαστές μας σε σημαντικό βαθμό…

Τελικά, έχουμε καταλάβει κι έχουμε δώσει και στα παιδιά μας να καταλάβουν για ποιον λόγο να μελετάει κανείς;

Η παρατήρησή μου τόσων χρόνων στην εκπαίδευση μου λέει ότι δεν έχουμε πείσει τα παιδιά μας και δεν τους παρέχουμε επαρκή κίνητρα και στόχους για να μελετάνε, ούτε τους έχουμε διδάξει τον τρόπο γι’ αυτό. Μέχρι να το κάνει όμως κανείς αυτό, δεν μπορεί να μετατρέψει τη μελέτη σε μια έξυπνη, ευχάριστη και εποικοδομητική δραστηριότητα.

21063ef81d6b4291b79d0ab4e64bb99d  Ρωτάς έναν μαθητή: «Το διάβασες; Τι  λέει;» Και μπορεί να ακούσεις ένα σωρό πράγματα τα οποία δεν ήταν γραμμένα… (Θα έχετε κι εσείς διαπιστώσει ότι, πολλοί άνθρωποι, ό, τι αντιλαμβάνονται, το «καταγράφουν» με αλλοιωμένο τρόπο…)

papagaloiΑπ’ την άλλη, έχουμε έναν επιπόλαιο μαθητή, ο οποίος μπορεί να παπαγαλίσει, αλλά δεν μπορεί να εφαρμόσει. Αυτού του είδος η καταγραφή είναι επιφανειακή, χωρίς επίγνωση.

Και φυσικά, οι περισσότεροι μαθητές μελετούν για τις εξετάσεις. Ο κάθε μαθητής λέει στον εαυτό του «πώς θα το επαναλάβω αυτό όταν μου τεθεί η συγκεκριμένη ερώτηση;»  Ή «πώς θα περάσω τις εξετάσεις;» Είναι σκέτος παραλογισμός, αλλά δυστυχώς αυτό είναι κάτι που κάνουν οι μαθητές, αλλά και οι φοιτητές στα πανεπιστήμια…

Κάποιος που μελετάει για να περάσει τις εξετάσεις δεν μελετάει για να εφαρμόσει τη γνώση.

Αυτή είναι η βασική και σημαντική διαφορά μεταξύ θεωρητικής και πρακτικής μελέτης. Γι’ αυτό και βλέπουμε πολλούς να αποφοιτούν μεν, αλλά να αποτυγχάνουν έπειτα στην πράξη.

Αντί λοιπόν να κοιτάζει κανείς τα δεδομένα και να σκέφτεται «Θα πέσει αυτό στις εξετάσεις;» θα ήταν πολύ καλύτερα να αναρωτηθεί «Πώς μπορώ να εφαρμόσω αυτά τα δεδομένα; Ή πώς μπορώ να το χρησιμοποιήσω αυτό πραγματικά;»…

Και κάτι άλλο τώρα: τα παιδιά μας περνούν πάμπολλες ώρες στα θρανία των σχολείων και των φροντιστηρίων, κι αυτό τους αποστερεί τη συμμετοχή στην ίδια τη ζωή.

Η κοινωνία λειτουργεί ανόητα καθώς προσπαθεί να κάνει έναν έφηβο να φέρεται σαν παιδί. Κατ’ αρχάς, ο λόγος για τον οποίο οι έφηβοι είναι όπως είναι, είναι επειδή έχουν στερηθεί το δικαίωμα της ενηλικίωσης, που στην πραγματικότητα συμβαίνει γύρω στα 14.

Το να απαγορεύεις στα παιδιά να συμμετέχουν και να βοηθούν, και ειδικά στους εφήβους να πετυχαίνουν μόνοι τους στον κόσμο και -γιατί όχι- και να κερδίζουν κάποια δικά τους χρήματα, δημιουργεί ιδιαίτερα προβλήματα.

mathites5

Κάνει τον έφηβο να νομίζει ότι ο κόσμος δεν τον θέλει ή ότι δεν έχει κάποια καθορισμένη θέση μέσα σ’ αυτόν, κι έτσι έχει χάσει το παιχνίδι προτού ακόμα το αρχίσει. Και όταν έρχεται αντιμέτωπος με την αναγκαιότητα να πετύχει μόνος του στον κόσμο, βρίσκεται σε μια κατάσταση όπου δυσκολεύεται ιδιαίτερα να κάνει κάτι γι’ αυτό, και πέφτει ακόμη και στην απάθεια. (Ας μην ξεχνάμε ότι οι νέοι παλαιότερα μπορούσαν να έχουν μεγαλύτερη πρωτοβουλία, μπορούσαν να αναλαμβάνουν περισσότερα καθήκοντα και να έχουν μια καθορισμένη θέση στον κόσμο…)

Συχνά αναρωτιόμαστε τι δεν πάει καλά με τους φοιτητές, τους έχουμε παίξει όμως ένα βρόμικο παιχνίδι… Στην πραγματικότητα, βρίσκονται στην ενήλικη περίοδο της ζωής τους κι εμείς, ως κοινωνία,  τους καταπιέζουμε τα πάντα, μέχρι να γίνουν 26, 29, 39… ή κάτι τέτοιο…

panepistimio_96Καθώς εξετάζουμε το πρόβλημα, ας πάρουμε για παράδειγμα αυτό το παιδί, που φοιτά στο πανεπιστήμιο για πολύ καιρό. Μελετά. Βρίσκεται σε αυτούς τους κλειστούς χώρους αρκετά χρόνια της ζωής του. Έχει πάει σχολείο για 12 χρόνια περίπου, κι ύστερα πηγαίνει στο Πανεπιστήμιο για άλλα 4-6 χρόνια φοίτησης. Από κει κι έπειτα σπουδάζει φυσική, μηχανολογία, οικονομικά και ό, τι άλλο, και το παιδί έχει πια ενηλικιωθεί…

Εκεί που το άτομο αρχίζει να αποκτά κατανόηση της ζωής, κοιτάζει τον κόσμο γύρω του και προσπαθεί να εδραιώσει τον εαυτό του, η οικογένειά του και το υπάρχον εκπαιδευτικό και κοινωνικό σύστημα εξακολουθεί να το κρατάει πίσω. Δεν μπορεί να απομακρυνθεί από την οικογένειά του αν θελήσει να το κάνει. Δεν μπορεί να εργαστεί, ώστε να μπορεί να στηρίξει τον εαυτό του. Πρέπει να μένει εκεί. Είναι κολλημένο. Καταλήγει να έχουν ασπρίσει τα μαλλιά του μέχρι να το αφήσουν ελεύθερο…

Κάποιοι μάλιστα εγκαταλείπουν την προσπάθεια. Περιφέρονται από δω κι από κει κι αναρωτιούνται τι στην ευχή τους συνέβη.

Το άτομο δεν μπορούσε να απογαλακτιστεί από την οικογένειά του όταν έπρεπε και να ακολουθήσει τον κύκλο της ζωής, ούτε ν’ αφήσει το σχολείο πιο νωρίς αν το επιθυμούσε, γιατί δεν είχε άλλη διέξοδο. Και φτάνει τελικά σ’ ένα σημείο όπου πρέπει να κάνει το καλύτερο δυνατό, και τότε τα χάνει…

gazzetta3

Έχει ολοκληρώσει τον κύκλο σπουδών, ξένων γλωσσών, μεταπτυχιακών, στρατιωτικής θητείας  κλπ, και τότε εντελώς ξαφνικά του λένε: Τώρα είσαι μορφωμένος. Έχεις μεγαλώσει πια. Τώρα ζήσε με τον δικό σου τρόπο -μετά από τόσα χρόνια που το εκπαίδευαν να πιστεύει ότι είναι παιδί.

Λέμε στον νεαρό ότι πρέπει να βγει έξω και να βρει μια δουλειά. Κι ο τύπος τα χάνει. Οι φίλοι του κι οι συμφοιτητές του έχουν σκορπιστεί εδώ κι εκεί, κι αυτός καλείται να ζήσει την …ενήλικη ζωή του.

anergoi.jpgΝιώθει να  είναι ένα μικρό άτομο και αποχωρίζεται από το μεγάλο συμπαγές σύνολο όπου βρισκόταν μέχρι τώρα, και ο αυτοσεβασμός του μειώνεται. Κι αυτό μπορεί να τραβήξει μια ολόκληρη ζωή και το άτομο να παραπαίει ψάχνοντας να βρει τον δρόμο του ή να συμβιβάζεται προδίδοντας τα όνειρά του…

Ποια είναι λοιπόν τα πραγματικά εφόδια που δίνουμε στους ανθρώπους με την εκπαίδευση και την παιδεία που τους παρέχουμε;

Τους κάνουμε πραγματικά ικανούς να αντιμετωπίζουν και να χειρίζονται τη ζωή στα διάφορα πεδία της και να ζουν ως άτομα ευτυχισμένα, δημιουργικά, που προσφέρουν στη ζωή και αντλούν ευχαρίστηση απ’ αυτή; 

                                        (Έπεται συνέχεια…)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s